Liefst 1x daags kijken… helende inspiratie!

Tip:  klik instellingen, snelheid 0.75, dan praat Gabrielle iets langzamer en duidelijker verstaanbaar…

Transcript of Gabrielle Roths’ empowering speech to retrieve our souls:

The important thing to realize is that Chaos has two sides; it has a shadow side and that’s when it’s not grounded. And that just is a panic. It’s like living in a panic room.

And if we’re not careful we’re moving in the direction of living in a panic room, because we are taking in so much information and we’re not grounding it. And we’re holding it on to it; it’s not passing through us.

We’re like, you know, we’re like CNN Headline back here. We have all kinds of data, we have so much data and so many things and so much to hold on to, that it’s imperative that we have a practice where we can remember how to let go.  That we have a practice that we can remember our feet.

If we’re not in, if we’re not at home in our own bodies and we’re not in the instrument that’s tuned in to all the changes; and so we’re not picking up, you know, our messages in the big chatroom, we’re so busy in that small little chat room picking up all these ‘important’ messages,  we are on a trip instead of a journey.

You know, I think of David Byrne in the Talking Heads, it was like such a brilliant title for a band, because we had become and we have still the possibility of being Talking Heads.

Disconnected from our personal truth, disconnected from our personal power, disconnected from our centers, from our roots, from our ancestors, you know, disconnected from a divine intelligence, from source, from something bigger than us that drives us, and moves us, and holds us, and rocks us, and shapes us.

We have become disconnected from the things that are valuable to us as human beings. What is it to be a human being? Human be-ing! It’s emotion, it’s a dance, it’s an energy, it’s something spontaneous and brilliant and original. And we have lost that! I say that we have to retrieve our souls!

 

To gather….. together…. to get there!

 

Van harte welkom bij deze workshop TOGETHER die Evert en ik samen aanbieden, 5Ritmes dansen in combinatie met Eckhart Tolle Teachings. Wat is er belangrijker in deze donkere, kille  dagen dan  to gather….  together …. to get there! Het licht in ons ontdekken, de schoonheid van het donker ervaren, het oude achterlaten, het nieuwe verwelkomen en vooral tijd en aandacht delen met elkaar… We are The World… hoe doen we dat in deze hectische tijd?

Gedurende de workshop maken we afwisselend gebruik van lichaamswerk, dansen, meditatie, mindfulness, visualisatie, ontspanning- en ademhalingsoefeningen, beeldend werk, rituelen, muziek en humor. Together…. een feest van levenskunst…

Even de regels waarbinnen wij onze volle vrijheid bewegen:
We hebben corona aanpassingen per 28 november: 1,5m afstand verplicht, mondkapje in het café verplicht en een kleine groep dansers. De groep bestaat uit maximaal 14 dansers (incl. Evert en mij en crew).

QR scan bij binnenkomst (meld je alsjeblieft bij mij als dit een probleem is!)
Nog steeds je handen wassen.
Verschijnen in je danskleren, niet omkleden in de ruimte.

Ik ben verplicht een QR code te scannen. Ik doe dit zeer tegen mijn wil, maar ik moet de regels volgen, anders mag ik helemaal geen dansen geven en dat lijkt me een ramp…

Deze workshop is met aanmelding en betaling vooraf. Je kunt je alleen aanmelden als je je committeert aan de regels die door de corona-omstandigheden gelden en je je daarnaast ook bewust bent dat we begeleiden en les geven, we oefenen, we leren hoe we de 5Ritmes en de Eckhart Tolle Teachings in ons lijf kunnen laten groeien en ontwikkelen, hoe we de 5Ritmes en Eckhart Tolle Teachings de basis kunnen laten vormen van ons dagelijks leven.

Als je je niet kunt committeren aan de corona voorwaarden, of aan een lerende instelling dan hebben we daar alle begrip voor, maar dan is deze workshop misschien even niet de juiste plek voor jou.

Hier klikken voor het aanmeldingsformulier… graag invullen en verzenden.

Na betaling is je aanmelding compleet. Je krijgt hier GEEN bevestiging van. Als het vol is en je op de wachtlijst terecht komt krijg je hier WEL bericht van. Een eventueel reeds betaald bedrag wordt dan meteen teruggestort.

Praktische informatie:

Datum: 28, 29, 30 december 2021
Tijd: elke dag van 10.00 uur -17.00 uur
Lokatie: Wilderniscafé de Waard van Kekerdom, Weverstraat 94, Kekerdom
Prijs: €175
IBAN is NL09 ASNB 0781 3090 34
(LET OP: Mijn Triodosrekening van SoulRebel is al 2 jaar gesloten!)

 

Rimpelingen in ons universum…

Rimpelingen in ons universum… zo werd -als relativerende troost- de persconferentie van 2 november genoemd door een vriendin van mij, toen ik haar verdrietig en boos appte dat de overheid mij tuk heeft: ik moet gaan scannen en onderscheid gaan maken tussen dansers, jij mag naar binnen en jij niet… op basis van een groen of een rood scherm…

Op deze manier dansers scannen bij de zaal, of voorlopig stoppen met dans aanbieden totdat deze idiotie voorbij is…

Dat zou dus voor mij persoonlijk geen werk en geen inkomen betekenen, maar bovenal niet kunnen bieden wat juist zo ontzettend nodig is -empowerment door beweging en dans- om enigszins gezond te blijven in deze wereld die niet meer gaat over geneeskunde, gezondheid en welzijn, maar over politiek, propaganda, manipulatie, belangenverstrengeling en polarisatie …

Het huidige gebeuren doet mij sterk denken aan Publieke Werken, een boek van Thomas Roosenboom, waarin een man aan het begin van het boek een grote inschattingsfout maakt en waarvan je denkt, daar zal hij wel van leren… maar nee… hij doet precies het laatste wat je zou moeten doen en maakt de ellende alleen maar groter… en dan denk je… daar leert hij van… nu zal hij wel beter weten, maar nee… het gaat van kwaad tot erger en dat nog eens in het kwadraat. Het hele dikke boek door neemt hij de meest ondenkbare stomste beslissingen tot ver in het absurde toe…. als lezer zit je met kromme tenen, verontwaardiging, plaatsvervangende schaamte voor zijn waanzin en vooral ongeloof, ongeloof over zoveel stupiditeit… ik kreeg het boek bijna niet uitgelezen van ellende…

Ga het vooral niet lezen zou ik zeggen… maar dat hoeft ook niet… op een bepaalde manier zitten we er nu zelf midden in… steeds als je denkt gekker zullen ze het toch niet maken… maar ja, dan toch wel…

Laten we luisteren naar Pina Pausch… haar oproep volgen:

‘DANCE! DANCE!!!! Otherwise we are lost!”

De R is in de maand!

We knipperen met onze ogen en voor we het beseffen zit de R alweer in de maand! Brrrrrrr, dat is wel even schakelen… onze zomer is deze keer zeer groeizaam gebleken…. nergens een verdroogd grasveld te bekennen… eerlijk gezegd hoop ik nog wel op een zonnige nazomer…

Maar we dansen 5Ritmes met zon, met regen, met donder en bliksem, met een zacht briesje en storm… met alle kleuren van de regenboog. Fijn hoor, zo’n plek waar we alles kunnen bewegen, letterlijk alles in beweging kunnen brengen en onszelf en anderen daarmee kunnen helen.

Juist in die tijden dat het tegenzit ben ik zoooo ongelofelijk dankbaar voor de 5Ritmes… dat ik mijn angsten en mijn woede kan dansen, schudden, eruit kan gooien en kan omarmen, mijn vermoeidheid aan de grond kan toevertrouwen, mijn vreugde kan uiten in een hemelse dans… dat ik in alles mijn voeten kan voelen en erop kan vertrouwen dat ze mij door de wereld leiden, hoe chaotisch en destructief onze wereld vaak ook is.

In de 5Ritmes vind ik mijn grond, mijn basis, mijn toevluchtsoord, in de 5Ritmes ontmoet ik mijn gevoel voor rechtvaardigheid, mijn eerlijke hart waarnaar ik kan leven, in de 5Ritmes leer ik het oog in de storm te zijn en er recht doorheen te breken wanneer dat moet, de oerrust en de oerkracht, het oercreatieve, alles in een dans, mijn geduld en mijn ongeduld, mijn verdriet en mijn pijn, mijn onvermogen en mijn ongelofelijke kracht. Hoe bijzonder dat deze practice, deze meditatie, alles omvat en ruimte biedt aan alles, werkelijk aan ALLES!
Die omarming van de 5Ritmes, die ruimte, die oneindige mogelijkheden… daar word ik stil van…

Wanneer ik me dat realiseer ben ik blij met de R in de maand… 5R… nog beter…!

Confessions of a teacher dancing queen…

Ik wil jullie graag een bekentenis doen: in al die jaren dat ik dans, inclusief mijn danspad van de teacher training heb ik nog nooit thuis gedanst.

Ik ging trouw elke week naar de woensdagochtend sweat van Gaby, volgde veel workshops in binnen- en buitenland, maar thuis dansen… nee… dat heb ik nooit voor elkaar gekregen.

Aversie…. drempels… hoe moet dat met de muziek… gek, in mijn eigen kamer… gordijnen open… gordijnen dicht… de buren… mijn kinderen…. mijn man…. geen tijd…. straks…. niet nu… wat er ook allemaal passeerde… ik danste niet thuis.

En in december, met de tweede lockdown vond ik mijzelf ineens als vanzelf dansend in de kamer… wat heerlijk! Heerlijk om te dansen zonder les te geven, mijn eigen dans te doen, te ervaren wat er allemaal in mijn eigen lijf is opgeslagen. De hele frustratie van bijna 10 maanden niet gezond zijn, genieten van hoofd, schouders, knie en teen, die het allemaal doen en allemaal willen bewegen… wat een bevrijding van mijn eigen lijf, mijn eigen hart en ziel… contact met mijn eigen spirit. Los van les geven, mijn eigen dansmeditatie…

Wat thuis dansen mij brengt is de vonk voor mijn dagelijks leven, de schop onder de kont die ik nodig heb nu ik helemaal thuis zit zonder werk, zonder inkomen en mijn bedrijf kopje onder zie gaan. ‘Dance, dance otherwise we are lost’ was een hartekreet van Pina Bausch en in deze tijd voel ik de waarheid en diepte daarvan in mijn buik, in mijn moving centre, twee vingers onder mijn navel… daar, recht in het hart van mijn zijn…

Diep ervaren dat ik grond kan vinden in flow, dat ik mijn voeten kan vertrouwen en de stappen die ik zet, zelfvertrouwen ontwikkelen en vertrouwen in de stroom van mijn leven. Mij overgeven aan moving centre in verbinding met voeten… als een passer… mijn eigen cirkels, rondingen… in beweging blijven… gedragen door Moeder Aarde…

Mijn staccato moet ik werkelijk oefenen… zoeken wat teveel is, wat te weinig… zoeken naar wat precies goed is, genoeg is… niet meer niet minder, niets erbij of eraf… dit is de kern, dit is puur ik, dit is mijn waarheid, dit is waar ik voor sta, dit is waar ik voor ga… een essentiële oefening met alles wat er op ons afkomt via media en politiek… pfff… dank, dank, dank voor dit medicijn …

Chaos… Schudden, trillen, me laten bewegen, afschudden… alle pijn, alle frustratie, afschudden van alle restricties; alles wat me bekneld binnenste buiten keren en afschudden… mijn wervelkolom opgeven, de strakte daarvan, het rechte… verslappen, verzachten, buigen, buigen, buigen…. en barsten… tranen… oplossen…voelen in de dans dat dit gebeurt… dat er dan vrijheid binnen druppelt… zo natuurlijk… en creatie gaat stromen… nieuwe ideeën, nieuwe mogelijkheden, ruimte…

Wat een feest als het lyrische in mij doorbreekt… dan blijkt de kamer ineens te klein… tot mijn eigen verrassing hoor ik mijzelf lachen, zie ik mijzelf rollen over de bank en gekke dingen doen… vind ik mijzelf spelend terug op de dansvloer met jullie allemaal, ja, ik heb stiekem met je gedanst… en voel ik mij werkelijk lichter worden, voel ik dat er weer ruimte is om de wereld aan te kijken en mijn plek in te nemen…

Ja, de wereld… mijn zegeningen druppelen en rimpelen de wereld in… wat is verstilling een prachtige dans… wat een heling vind ik in deze slow motion beweging… volle aandacht en concentratie… adem…verstilling…wat een rijk ritme.. zoveel groter dan mijzelf…

Ik wil mijn dansen zo graag met jullie delen…

FLOW ON!

Lieve dansers,

Helaas maakt de totale lockdown het voor mij voorlopig onmogelijk om samen met jullie te dansen. Ik moet alles zeker tot en met 19 januari 2021 afzeggen. Ook dit is een dans…

In de dans van zoeken, vinden, proberen, loslaten en weer opnieuw beginnen, deze onbekende dans met obstakels en belemmeringen, van twee stappen vooruit en ook weer achteruit, geef ik jullie graag mijn wens mee: Blijf er mee dansen! Flow on! 

We hebben onze trouwe voeten, we hebben ons prachtige lijf, we hebben onze voedende adem en onze levenslustige hartenklop, onze wijze ziel, onze spirit…

We hebben vijf ritmes in ons, we hebben geoefend en we zijn getraind… flow on!

We weten hoe onze voeten grond kunnen vinden, hoe we in staccato terug kunnen naar ons centrum, naar wat waar is voor ons. We hebben gedanst met steeds maar weer overgeven, opgeven, laten gebeuren… en steeds maar weer hierin verzachten, steeds maar weer die dans van overgeven aan niet weten, het onbekende, het oog zijn in de storm…. flow on…

Onderhoud je lyrische dans, je vermogen om te spelen en te bewegen vanuit een breder, ruimer, vrijer, lichter perspectief…vind je eigen super slow motion verstillingsdans, helend voor jou en de wereld… gebruik jouw vermogen om je gebeden en wensen, je verlangens en je zegeningen uit te dragen met pareltjes van zweet…

Mijn wens voor de kerst en voor het nieuwe jaar is dat jullie blijven dansen en dat jullie je blijven verbinden met de vijf ritmes keer op keer op keer: flow on!

Ik dans thuis ook door, dans met mezelf, misschien soms met Evert en misschien soms ook met jou…

Ik wil niks met techniek en grote groepen via zoom, maar ik wil wel een of twee dansers uitnodigen per keer om via zoom met mij mee te dansen. Ik heb het idee om een paar keer per week een uur te dansen van 10 tot 11 uur ’s ochtends.

Zou je een keertje met me mee willen dansen stuur me dan een mailtje met mogelijke data, dan plan ik je in. Hiervoor vraag ik €20 per keer.

Dan zie ik jullie heel graag weer in levende lijve op de dansvloer van 2021, ik kijk naar jullie uit!

Mijn Kerstwens voor jullie in een filmpje: flow on… (klik hier)

 

The spiritual way of being ill…

Maybe you picked it up from Facebook or SoulRebel’s newsletter or from the 5Rhythms talking drums that corona knocked me off my feet almost two months ago…

It happened while I was teaching; one of the dancers who came to greet me with a warm hug leaned back, looked me in the face with concern and asked ‘are you alright?’

He saw it, before I had realised it… I hadn’t been able to sleep the night before, so I had been feeling a kind of hung over all day and exactly at the moment he spoke to me I realised that my not feeling well was not because of not sleeping, not sleeping was because of falling ill.

Instantly I felt my legs disappear under me. There was a whole world going on in that very moment, not being able to stand on my feet anymore, a moment of bewilderment and disbelieve… with all my will power I was not able to keep my feet…

So, surrendering was kind of the first lesson… admitting that I am not in control. In the weeks that followed I was not in control. Afterwards the whole process reminded me of giving birth, my body taking over, the only thing to be done just letting it happen and stay fluid. But that’s afterwards…

Bit by bit I surrendered to being ill, at first I kept on following my peers developing 5Rhythms zoom and live stream activities, feeling the urge to do the same myself as soon as possible, but soon corona really kicked in and started punching me around severely and in the midst of all this there was no fluidity at all. With high fevers and gasping for breath I lost sense of the world around me, progressively I also lost sense of connection, with myself, with my heart, my soul, my essence and even with my body that worked so damn hard for me… brings up tears writing this…

It was such an intense process, I am a horrible patient… before really giving up I got so angry, I was like a bear disturbed in its hibernation, like a cat in a corner lashing out… before I gave up… what a dance to surrender to powerlessness and trust…

It’s just now, writing this that I realise it has been a dance, it even has been a wave… what else… and I am in a next wave already… the healing has begun… which brings a grateful smile… while there were days that I truly felt no connection with 5Rhythms at all anymore and assumed my dancing days were over… now it’s open, we’ll see… first things first… get back on my feet again, gain strength, build up fitness… there’s space, there’s trust, there’s time…

Helping, fixing serving…

A few weeks ago a woman, started a discussion just leaving class one before last… well, it wasn’t a discussion actually, out came a river of frustration, indignation and hurt, for which she held me and my 5Rhythms colleagues responsible… I was browbeaten and stunned that this happened just after having shared such a wonderful, wonder full, empowering dance… I felt overwhelmed, intimidated and had no answer… not for her and not for me…

The days after I kept on chewing on what had happened… I tried to untangle the turmoil of those minutes, to break them down into bits and pieces to find some clarity… I did some reading; found some quotes, but not the words that I really would have liked to share with her.

And just this morning I found them. Thank you Rachel Naomi Remen, MD. Most of the time I am grateful for those artists who know how to express the world in music, now I am grateful for this woman, who knows how to say in words what I was looking for…

“Helping, fixing and serving represent three different ways of seeing life. When you help, you see life as weak. When you fix, you see life as broken. When you serve, you see life as whole. Fixing and helping may be the work of the ego, and service the work of the soul.

Service rests on the premise that the nature of life is sacred, that life is a holy mystery which has an unknown purpose. When we serve, we know that we belong to life and to that purpose. From the perspective of service, we are all connected: All suffering is like my suffering and all joy is like my joy. The impulse to serve emerges naturally and inevitably from this way of seeing.

Serving is different from helping. Helping is not a relationship between equals. A helper may see others as weaker than they are, needier than they are, and people often feel this inequality. The danger in helping is that we may inadvertently take away from people more than we could ever give them; we may diminish their self-esteem, their sense of worth, integrity or even wholeness.

When we help, we become aware of our own strength. But when we serve, we don’t serve with our strength; we serve with ourselves, and we draw from all of our experiences. Our limitations serve; our wounds serve; even our darkness can serve. My pain is the source of my compassion; my woundedness is the key to my empathy. Serving makes us aware of our wholeness and its power. The wholeness in us serves the wholeness in others and the wholeness in life. The wholeness in you is the same as the wholeness in me.

Service is a relationship between equals: our service strengthens us as well as others. Fixing and helping are draining, and over time we may burn out, but service is renewing. When we serve, our work itself will renew us. In helping we may find a sense of satisfaction; in serving we find a sense of gratitude. What is most professional is not always what best serves and strengthens the wholeness in others. Fixing and helping create a distance between people, an experience of difference.

We cannot serve at a distance. We can only serve that to which we are profoundly connected, that which we are willing to touch. Fixing and helping are strategies to repair life. We serve life not because it is broken but because it is holy. Serving requires us to know that our humanity is more powerful than our expertise.

In forty-five years of chronic illness I have been helped by a great number of people, and fixed by a great many others who did not recognize my wholeness. All that fixing and helping left me wounded in some important and fundamental ways. Only service heals. Service is not an experience of strength or expertise; service is an experience of mystery, surrender and awe. Helpers and fixers feel causal.

Servers may experience from time to time a sense of being used by larger unknown forces.
Those who serve have traded a sense of mastery for an experience of mystery, and in doing so have transformed their work and their lives into practice.

~Rachel Naomi Remen, MD~

Ridiculously Old, Surprisingly New…

We just ended the 7th edition of our three days end of the year workshop, in which we danced this time with the theme Ridiculously Old & Surprisingly New, in and around us.

The starting point was a picture of a surprisingly new version of the well-known Chinese Yin Yang symbol.  During the preparations of the workshop I got already surprisingly new insights; that 3000 year old Yin Yang symbol, of which I knew nothing more than being about the balance between masculine and feminine qualities appeared to be a calender and a compass as well…

By observing the sky, recording the views of the Great Bear and looking at the sun’s shadow from an 8-foot pole (Chinese measurement), ancient China determined the four directions. The direction of the sunrise is the East, the direction of sunset is the West, the direction of the shortest shadow is the South and the direction of the longest shadow is the North. At night, the direction of the Polaris star is the North.

The Chinese also noted the seasonal changes. When the Great Bear points to the east it is spring, when the Great Bear points to the south it is summer, when the Great Bear points to the West it is autumn, when the Great Bear points to the North it is winter.

From the pole the length of shadows were noted daily. The shortest shade was found on the day of the summer solstice. The longest shadow was found on the day of the winter solstice. After connecting all lines and darkening the Yin section from the Summer Solstice to the Winter Solstice, the sun graph looks like this.

Yin starts (is born) with the Summer Solstice and Yang starts (is born) with the Winter Solstice. That is why a circle Yin is indicated at the Summer Solstice position. Another small Yang circle is indicated at the winter solstice position. 

So far all this amazing stuff for the thinking mind…

We danced with 32 dancers…

We danced our animal and we danced our spirit, we danced our masculine and our feminine, we danced our black and our white, our shadow and our light; we danced our control into surrender, our masks into truth, our shady grey into full colour, our duality into oneness,  our separation into love…

While dancing all this, we also let go of the old year and welcomed the new year to come… shedding off our ridiculously old and diving into something surprisingly new…

Yesterday, two days after the workshop, on the very first day of the new year I received a written experience from one of our dancers. Her words say it all…

“I realize that during our last dance I had a serious struggle with something inside of me… I was suddenly overwhelmed by grief. I cried for a moment and then I made the decision that I didn’t want these emotions to stop me from dancing. So I breathed and I danced and I went through it. The dance became more and more energetic and wilder and wilder. I felt in a kind of trance… still I could see the others and make contact with them, while also remaining in my own strength…

I experienced a kind of primal power… My body danced her dance unhindered… No matter what…

Words like ‘breaking open’ and ‘free’ come to mind now…

Thank you. You let me experience something that I did not know before and can’t equal anything…

I received a kind of blueprint in my heart from every person…
Naturally we all became cells that joined
Where everything was allowed
Exactly as it was
My opinions, judging, feelings about things faded and faded…
Until the last dance they continued to tease me a bit somehow, until finally I got tired of them … ha ha ha…

And then …
I had the clear desire to use every millimeter of the last dance, to stretch myself into using every possible opportunity…
And I did

I did it
I nailed it

And now I cry a lot … ha ha ha ha

So proud of us

I haven’t seen your appearance very well; I haven’t met you very close either. I have not been concerned with thatI have felt you constantly

Everything was created from energy… Whaaaauw

Love it…

It’s beyond words how this feels…”

~Hetty van der Vorst~

Out of my comfort zone, into life…

Just arrived home from a ten days 5Rhythms workshop with Mirjam van Hasselt, Dancing journey in the Desert; for me it was a first acquaintance with the Morroccan Sahara… not fully back on my feet yet…

The Rhythms brought me to an extraordinary place this time, totally out of my comfort zone… a place I was afraid of and now, that I have been there I am in awe…

We were guided by Morrocan men, Berbers, they kept us safe and sound and nourished… ‘Tea in the Sahara with you’ has a totally different meaning now… full of sacral respect, gratitude for giving and receiving…

We searched for deadwood, built fires to bake our bread in the ashes, such a richness in an environment of scarcity…

We walked sand dunes, riverbeds and endless plains, were carried by so many different types of soil; into the rhythm of walking, grounding, just putting one foot in front of the other.

One time we danced our earth dances on wavering white dunes, another dance was on magnificent, majestically flowing red dunes, always under an all embracing dome of cerulean sky – 360 degrees of cerulean is truly magical-.

At the end of the day we watched this beautiful blue colour change into all reds and violets one can think of, a colour palette from nature, mixing into an overall deep dark translucent ink blue, dotted with shining planets and sparkling stars… another sublime experience…

Almost at the end of our journey, we found water… a well… what a joy to splash around, to wash and shower… the touch of water… the abundance of a well…

Under the firmament of stars, sleeping outside, next to the camels of our caravan, I could feel my heart jumping from joy; my soul opening wide to receive the deep intense sensation of love and profound connection… here in the Sahara my total being understood about contrasts… the hidden harmony… bringing all together… essence…oneness…

A grandiose, humbling, purifying experience… out of my comfortzone, into life!